Start cursus/instructies

We werden om 8.30 uur opgehaald bij ons hotel en naar de PEFO-locatie gebracht. Het blijft een belevenis om te zien wat er onderweg allemaal te doen is. Het verkeer, de mensen langs de weg, de marktkraampjes, de koeien geiten en kippen. En tot onze stomme verbazing nog geen ongeluk gezien.

We hebben 7 cursisten, 5 uit Mpigi en 2 uit Jinja waaronder een meisje.

Ben heeft een korte introductie gegeven over wat er de komende dagen op de agenda staat en benadrukt dat de nodige aandacht aan de veiligheidsmaatregelen moet worden geschonken. Dus werkkleding, veiligheidsschoenen en veiligheidsbrillen en opruimen en schoonhouden van de werkvloer.

Daarna gestart met de uitleg over het herstellen/opknappen van de diverse houtbeitels. Omdat de groep te groot is om allemaal met de beitels te starten zijn 3 cursisten hiermee begonnen en ben ik met de 4 anderen gestart met het opknappen van diverse doorten tangen.

Al snel gaat het mis met de slijpmachines en gaan de condensatoren stuk van de belangrijkste machines.

Van de staalborstel machines is er een waar bij het opstarten de draairichting de ene keer rechtsom en de andere keer linksom kan zijn, dit kan gevaarlijk zijn omdat de borstel los kunnen komen. Deze machine wordt ook zo heet dat je de vingers eraan kunt verbranden.

Reserve condensatoren zijn er niet dus heeft Justin er een "electromonteur" bijgehaald.

Na diverse keren uitleggen wat het probleem is denken we dat hij het snapt??

Uiteindelijk blijkt dat er in Jinja geen condensatoren te koop zijn en dat hij deze in Kampala moet gaan kopen. Hij wil dit maandag wel doen en ze er dinsdag inzetten, hiermee gingen we niet akkoord en uiteindelijk heeft hij toegezegd dat hij ze maandag zal monteren. We zullen het nog zien!

Tip: In de toekomst ook reserve onderdelen meesturen!

Om de tijd toch nuttig vol te maken zijn we begonnen om zorgvuldig na te gaan wat er allemaal aan gereedschap aanwezig is, zowel het reeds opgeknapte als het nog op te knappen gereedschap. Het is een verschrikkelijke chaos en alles ligt door elkaar. Het is dan ook noodzakelijk om hier orde te scheppen en proberen het zo te houden. 

Morgen weer verder met de grote schoonmaak.

S'middags 2 nederlandse studentes ontmoet bij PEFO,  zij maken een rondreis door Uganda en kenden de organisatie via de Ugandese vader van een van hen.

Zij vertelden ons dat ze in Casa Mia sliepen, een guesthouse bij ons hotel om de hoek. De Italiaanse keuken zou er erg goed zijn. S'avonds hier gegeten en het was uitstekend. Hier komen we zeker nog terug.

Op aanraden van mijn schoondochter Kirsten  ben ik nog achterop de Boda Boda, een soort zware brommer, naar het beroemde Nyega Nyega festival gegaan aan de overkant van de Nijl. Allen de reis is al een survivaltocht op zich, maar de bestuurder was een ware circusartiest en laveerde, zonder angst of schrik, door de verkeerschaos naar de festivallocatie. Het was hier vreselijk druk en een mengkroes van Oegandezen en westerlingen uit diverse continenten. Na het betalen van het toegangsbewijs en passeren van vele controles op het festival aangeland.

Er waren een tiental podia met DJ's en bands en er werd gedanst, gegeten en gedronken. De sfeer was erg relaxed en vriendschappelijk. Voor jonge mensen waarschijnlijk een aantrekkelijke entourage maar ik voelde me toch niet gelukkig in deze omgeving en het geluidsniveau. Dus na enkele uren en een zoektocht naar de uitgang weer de Boda Boda naar het hotel genomen. De terugrit was wat rustiger omdat er nu minder verkeer was. De Boda Boda doet ongeveer 15-20 minuten over deze rit en kost zonder afbieden ongeveer 2 euro. Ik zal wel teveel hebben betaald maar kon het niet over mijn hart ktijgen om hierop af te dingen.

Morgen zondag en een dagje vrij.